عنوان از وى تا عبد الصانع به همين نحو نوشته بدون الفاظ سيد و ميرزا ، و در « الذريعة 14 : 221 ش 2285 » نيز تا عبد الصانع همچون « روضات » ؛ و ازآن‌پس وى را - بنقل از كتاب « ضياء المتقين » صاحب عنوان - فرزند محمد مؤمن بن على اكبر بن نور الدّين بن على بن محمد طاهر بن فضل على بن شمس الدّين محمد وزير جوينى نوشته ، انتهى . و ظاهرا چنين مىنمايد كه اين شمس الدّين وزير جوينى همان بزرگوار معروف به صاحب ديوان است كه از معاريف رجال مائهء هفتم هجرى بوده و در سنه 623 متولد شده ، و در روز 2 شنبه 4 شعبان سنه 683 بعز شهادت فائز گرديده ، و در كتب مربوطه نسب او را چنين نوشته‌اند كه او فرزند بهاء الدّين محمد ( متوفى سنه 651 در اصفهان ) ابن شمس الدّين محمد بن بهاء الدّين محمد بن على بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن على بن محمد بن احمد بن اسحاق ابن ايوب بن فضل بن ربيع ( حاجب منصور و مهدى و هادى عباسيين ) ابن يونس بن محمد ابن عبد اللّه بن ابو فروة كيسان ، آزاد كردهء عثمان خليفه است ، اگرچه هم ما بين صاحب عنوان تا خواجه شمس الدّين ، و هم ما بين خواجه تا فضل بن ربيع قدرى افتاده دارد . و به‌هرحال ، ميرزا عبد الصانع مرقوم فرزندانى داشته : يكى عبد النبى پدر صاحب عنوان و ديگر محمد شفيع ، كه نواده او احمد بن زين العابدين بن محمد شفيع از اهل علم بوده و صاحب عنوان كتاب « ضياء المتقين » را بنام او تأليف نموده . پس بطورىكه مىبينى يك جا در « روضات » از يك كتاب تأليف خود او نسبش را تا دو نفر به نحوى آورده ، و يك جا در « الذريعة » بنقل از كتاب ديگر خود او همان نسب را به صاحب ديوان ( كه ما او را از اولاد فضل بن ربيع نوشتيم ) رسانيده ، و يك جا نواده‌اش او را از سادات رضوى و نسبش را به حضرت موسى المبرقع ( ع ) متصل كرده ، آنگاه چنان كه پس از اين مىنويسيم مرحوم شيخ جعفر نجفى او را از نسل و بقاياى بنى اميه دانسته ! ( حيرت اندر حيرت آيد زين قصص ) و ما در سال ( 1218 ش 252 ص 641 ) نوشتيم كه از حضرت موسى المبرقع ( ع ) اولاد و أحفاد و ذرارى كثيره بهم رسيده و يكى از فرزندان او را بنام احمد در آنجا آورديم ، و گفتيم كه در « منتخب التواريخ » فرموده كه سادات رضوى منتهى مىشوند بجناب ابو على محمد الاعرج بن ابو المكارم احمد بن ابو جعفر موسى المبرقع ( ع ) ، و هم ذكر كرديم كه كنيهء